...¤¸¸.•´¯`•.¸•..•.¸¸•´¯`•.¸¸¤... .•:*´¨`*:•. N o O. P a N g •:*´¨`*:•. `•.¸¸.•´´¯`••.¸¸.•´´¯`•´

"รอเทออยู่ เทอรู้ไหม"

บางครั้งคำว่า  “รอ”  ก็เป็นเรื่องที่ทำให้สุขใจ พอ ๆ กับการทรมานใจ ไม่ต่างกัน 

และบางทีคนที่เป็น “มือที่สาม” ก็อยู่ในมุมมืดที่เป็นได้แค่เงาอย่างเงียบ ๆ เท่านั้น

เมื่อวาน  วันนี้  และพรุ่งนี้  ต่างกันอย่างไร บางทีก็แยกไม่ออก มันซับซ้อนพอๆ กับความรู้สึกเหงาอย่างไม่มีเหตุผล

เคยรอใครไหม....แล้วรู้สึกอย่างไร ระหว่างที่ รอ.....

....รออย่างเป็นสุข...

....รออย่างทุกข์ทรมาน...

....รออย่างมีความหวัง...

....หรือ..รอไปอย่างนั้น...เพราะชินแล้วกับการ..รอ...

แต่จะจริงหรือ ที่การรอ ทำให้เกิดความเคยชิน จริงหรือ ที่รออย่างไม่รู้สึกอะไร...มีความรู้สึกแบบนั้นอยู่ด้วยหรือ....

ทำไมต้องรอ

...รอเพราะรัก....

คงจะเป็นเหตุผลเดียว ของการรอคนบางคน ที่ทำอะไรไม่ได้มากไปกว่า รอ...

...รอเพราะหวัง...

คงจะเป็นอีกเหตุผล ของการรอใครคนหนึ่ง ที่หวังว่าเขาจะไม่ลืม ว่ามีคนๆนึง รออยู่

บทสรุปของการรอคืออะไร

...ได้ในสิ่งที่รอ....

ไม่จริงหรอก เพราะพอได้ในสิ่งที่รอแล้ว  ก็ต้องเริ่มต้นที่จะ รอ กันอีกต่อไป  ความจริง การรอ ไม่มีบทสรุปหรอกนะ  หรือว่า มันจะสิ้นสุดตรงที่คนที่รอ เลิกรอแล้วนั่นแหละ  ....

...เธอเคยรอใครอยู่ไหม....แล้วยังรอเขาคนนั้นอยู่หรือเปล่า…

...เธอเคยปล่อยให้ใครรอบ้างไหม....แล้วลืมไปหรือเปล่าว่ามีใครรออยู่...

.... วันนี้ของเมื่อวาน...เธอบอกจะโทรหา....

....เช้าวันนี้ของวันนี้ เมื่อฉันตื่นขึ้นมา...บทแรกของ คำว่า รอ  ก็เริ่มต้นขึ้น.....

....ช่วงบ่ายของวันนี้  เธอโทรมา ถ้อยคำสุดท้ายก่อนวางสาย... คือคิดถึง...

และให้ความหวังว่า แล้วค่อยคุยกันใหม่....แล้วบทใหม่ ของคำว่ารอ ก็เริ่มต้นขึ้น นับตั้งแต่วินาทีที่เธอวางสาย

……

ฉันรอเธออยู่   เธอรู้ใช่ไหม

ไม่ใช่ใครก็ได้  ที่ฉันจะรอ

มีสิ่งหนึ่ง ที่อยากจะขอ

อย่าลืมคนรอ ก็พอแล้วเธอ

...........

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

 เวลามองขึ้นไปบนฟ้า ฉันนั้นเห็นแต่ภาพเธอ อยู่ไกลกันจนสุดสายตา
รอคอยวันที่จะกลับมาหา ถึงแม้ มันจะแสนนาน แสนนานแค่ไหน

อยากจะขอให้ได้พบ แค่เพียงขอให้ได้พบ อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่า เธอจะเหงาบ้างหรือเปล่า จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

(เพราะว่าเรา)ห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ(เธอ)

เวลามองขึ้นไปบนฟ้า ฉันนั้นได้แต่ถอนใจ น้ำตาก็ไหลซึมออกมา
เราไกลกันอยู่คนละฟากฟ้า ไม่รู้จะอีกนานไหม และฉันเองก็จะคอย

อยากจะขอให้ได้พบ แค่เพียงขอให้ได้พบ อยากจะรู้ว่าเธอเองเป็นเช่นไร
เธอจะคิดถึงฉันหรือเปล่า เธอจะเหงาบ้างหรือเปล่า จะรู้สึกแตกต่างกับฉันบ้างไหม

(เพราะว่าเรา)ห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ(เธอ)

กลัววันเวลา พาหัวใจเธอเปลี่ยนจากฉันไป
อยากจะพบให้ใกล้ๆ ให้ตัวฉันได้มั่นใจ ว่าทุกสิ่งจะไม่เปลี่ยนไปจากนี้

(เพราะว่าเรา)ห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ(เธอ)

(เพราะว่าเรา)ห่าง ไกลกันเหลือเกิน
คิดถึงแต่เธอนั้น เฝ้าแต่นับให้ถึงวันที่เรานั้นได้พบกัน
เราช่างห่าง ไกลกันเหลือเกิน ฉันเองก็ไม่รู้ เมื่อไรจะได้พบ(เธอ)